خستگی

به نظر من واژهها و کلمات از ما آدمها خستهتر هستند. فکرش را کنید از زمان پیدایش و زایش تاریخ و بشریت و زبان وا کردن آدمها بوده اند و توسط هزاران هزار نفر تکرار میشوند توی گوش هزاران هزار نفر زمزمه میشوند هم پای باز همان تعداد گفته شده گریه میکنند.هیچ وقت استراحت و تفریح هم ندارند.هی حال روز ما را جمله میشوندو تازه به گوش آن کسی هم که باید برسند نمیرسند و همین خودش برایشان درد بزرگیست که حتی میتوانند به کسی بگویند. خلاصه خیلی درب و داغان باید باشد حال و روزشان. اما همین واژهها را، همین مفلوک های بدبخت زمانه را اگر ردیف کنید و ازشان بپرسید خستهتر از شما آیا کسی هم هست؟ مطمنم همه شان کج میشوند سمتی که من نشستهام و نگاهم میکنند. یعنی آنقدر خسته و وارفته اند که حتی نمیتوانند اسمم را بگویند. اما میدانند من که اگر خدا قبول کند یکی از آدمهای این دنیا هستم به درازای بودن و به پهنای زیستن آنها خستهترم.